Devaluatie yuan: niet zonder gevolgen

De handelsoorlog tussen de VS en China is een nieuwe ronde ingegaan waarbij beide protagonisten zich de voorbije dagen van hun kleinste kant lieten zien. De VS voerde onder meer nieuwe handelstarieven in terwijl de Chinezen voor het eerst hun munt in de strijd gooiden. Met de devaluatie van de yuan begeeft China zich echter op glad ijs want de impact ervan kan op verschillende vlakken worden gevoeld.

Yuan in de strijd

De Chinese centrale bank devalueerde begin deze week de yuan waardoor voor het eerst in 11 jaar de Amerikaanse dollar meer dan 7 yuan kostte. Het doorbreken van deze psychologisch belangrijke grens heeft voor een schokeffect gezorgd omdat China hiermee in de verf zet dat het ook bereid is om zijn munt in de handelsoorlog in te zetten. Deze ingreep werd door de VS niet in dank afgenomen en waardoor laatstgenoemde China het etiket van valutamanipulator opplakte en dat voor het eerst sinds 1994. Deze ‘benoeming’ zou voor extra tegenmaatregelen van de VS en een Amerikaanse interventie in de wisselmarkten kunnen zorgen.

China verzwakt de yuan en steekt hiermee de Chinese bedrijven een handje toe om de recent verhoogde Amerikaanse handelstarieven beter te verteren en hun concurrentiekracht op de internationale markten te behouden of zelfs te verbeteren. Maar het mes snijdt aan twee kanten want een yuan die in waarde zakt, kan het vertrouwen van de Chinese consument een tik geven en de binnenlandse groei verzwakken en daarenboven voor kapitaalvlucht zorgen. Bovendien is een zwakkere yuan slecht voor de talloze Chinese bedrijven met schulden in dollar (en dat zijn er heel wat).

Tegenzet opkomende landen

De devaluatie van de yuan heeft ook op andere vlakken voor deining gezorgd. Aziatische buurlanden zien door de verzwakte yuan immers hun concurrentiële positie achteruitgaan en willen dat niet zomaar laten gebeuren. Op enkele dagen tijd hebben de centrale banken van Nieuw-Zeeland, India en Thailand het mes in hun rente gezet. En het ziet ernaar uit dat andere dit voorbeeld zullen volgen.

Ze willen hiermee hun economie aanzwengelen nu de vooruitzichten zijn verminderd maar vooral de aantrekkelijkheid van hun munt verminderen zodoende de concurrentiekracht te vrijwaren. Op termijn kan dit in die landen wel voor een inflatieopstoot zorgen maar dat zijn zorgen voor later.

Het gevaar is natuurlijk dat China met zijn actie mogelijk de doos van Pandora heeft geopend en de race naar de bodem op gang heeft geschoten. Dit is Amerikaans president Trump overigens niet ontgaan en hij port de Federal Reserve wederom aan om de rente op een agressieve wijze te verlagen. Een open valutaoorlog behoort nu dus zeker tot de mogelijkheden.

Blijven beleggen

Wij laten ons echter door al dat strijdgewoel niet van de wijs brengen en blijven in China belegd voor de lange termijn omdat het land zo’n belangrijke speler is en nog belangrijker zal worden. In een globale aandelenportefeuille zijn de risico’s om niet te beleggen groter. Op korte termijn verwachten we wel volatiliteit.