Europese rente: laag voor langer

In Europa lijkt zich steeds meer een Japans scenario uit te tekenen met rentevoeten die zowel op korte als op lange kant gedurende een langer dan verwachte periode op een laag niveau zullen blijven. De verzwakking van de groei en het uitblijven van opwaartse inflatiedruk in de eurozone zorgen er immers voor dat de Europese Centrale Bank haar normaliseringsproces in de wachtkamer heeft geplaatst.

Conjunctuur verzwakt

De economische groei in de eurozone is al een tijdje aan het verzwakken onder meer omdat de Duitse en Franse groeimotor om diverse redenen (verzwakking wereldwijde automarkt, gele hesjes-prostest weegt op consumentenvertrouwen,…) sputtert. Zo groeide de economie in de eurozone in het eerste kwartaal op jaarbasis slechts met 1,2% terwijl dat midden 2018 nog 1,6% was. Ook de inflatie zakt weer weg en bedroeg in het eerste kwartaal 1,4%. Een cijfer dat ruim onder de 2%-doelstelling van de ECB ligt en dat baart de centrale bankier toch wel zorgen. Van de gevreesde opwaartse druk op de lonen door de versterking van de arbeidsmarkt en door de daling van de werkloosheid is er voor het ogenblik geen sprake.

Deze verzwakking en het feit dat er niet meteen op een ommezwaai moet worden gerekend, heeft ervoor gezorgd dat laatstgenoemde recent het geweer van schouder heeft veranderd. De ECB heeft met andere woorden de lang aangekondigde normalisering van haar monetair beleid weer in de koelkast gestoken. De bankinstelling lijkt zelfs geneigd om een stapje verder te gaan en verdere monetaire versoepeling door te voeren. Er is zelfs sprake om met nieuwe goedkope kredieten voor de banken uit te pakken, onder het zogenaamde LTRO-programma.

2019: maat voor niets op rentevlak

Er valt dan ook in de eurozone niet meteen opwaartse druk op de rente te verwachten. Aan de korte kant ziet het ernaar uit dat de ECB al zeker niet tot eind 2020 aan haar leidende rentevoet zal raken. En sommige marktwaarnemers gaan zelfs al uit van 2022. En ook aan de lange kant is de kans groot dat de rente op Duits staatspapier de komende 12 tot 18 maanden rond het nulpunt zal blijven hangen. En telkens de risicoaversie toeneemt, zoals bijvoorbeeld door de heropflakkering van de handelsoorlog, zal op heel wat staatspapier uit de eurozone de rente negatief worden. De nimmer aflatende vraag van verzekeringsmaatschappijen en banken zal grotendeels hiervoor zorgen. We blijven ondertussen sterk onderwogen in dit segment van de markt.