Inversie hoeft geen recessie te betekenen

Op de internationale markten is er de voorbije handelsdagen heel wat te doen geweest over het inverteren van de rentecurve in de VS. Volgens bepaalde economen is dat een belangrijk recessiesignaal voor de Amerikaanse economie. Wordt er evenwel niet te hard van stapel gelopen? En is er wel een causaal verband tussen de twee?
Midden maart liet de Federal Reserve verstaan dat het zijn monetaire normaliseringsproces ‘on hold’ zette. Dit jaar komen er waarschijnlijk geen renteverhogingen meer en de afbouw van de balans lijkt te worden stopgezet. Op de obligatiemarkten daalden de rentevoeten op Amerikaans staatspapier van 2 tot 10 jaar met gemiddeld 20 basispunten. De rente op korte termijn blijft natuurlijk bepaald door de Federal Reserve en bleef op 2.50% vastgespijkerd zodat de meeste langlopende rentevoeten onder de kortlopende doken (zie illustratie).

 

De rentecurve in de VS is door deze beweging deels geïnverteerd hetgeen door verschillende marktwaarnemers traditioneel wordt gezien als een teken van een nakende recessie van de Amerikaanse economie. Wij vinden deze conclusie te kort door de bocht en hebben verschillende redenen om er niet zomaar vanuit te gaan dat er een causaal verband is tussen de twee.

  • Men moet zich de vraag stellen of de vorige cycli wel representatief zijn voor de huidige cyclus. We recupereren van een grote financiële crisis en centrale banken hebben sindsdien het grof geschut ingezet. De monetaire condities zijn gedurende jaren zodanig anders geweest (met een langdurige nulrente en monetaire versoepeling) dat men zich kan afvragen of de 7 voorbije cycli in de huidige omstandigheden nog wel statistisch relevant zijn. Het lijkt ons beter om naar fundamentele waarden te kijken om te oordelen of een recessie in de pijplijn zit.
  • We stellen vast dat 2018 een uitzonderlijk sterke BBP-groei kende van 3.0%. Voor 2019 verwacht de Fed een groei van 2.1%, een sterke vertraging weliswaar maar nog steeds bovengemiddeld (op de lange termijn is het groeipotentieel 1.9%). Ook de werkloosheid ligt op een historisch laag niveau.
  • Inversies hebben in de laatste cycli tot een recessie geleid omdat de Fed de korte rente te lang hoog hield om inflatie af te houden. Door op een dergelijke manier te handelen, leidde de centrale bank zelf een recessie in. De kans dat de Fed ook deze keer dit pad bewandelt, lijkt ons eerder klein aangezien ze indirect al heeft aangegeven in 2019 de rente te zullen verlagen. De markt houdt daar bovendien al rekening mee (zie illustratie). Inflatie is vandaag minder een probleem, waardoor de Fed volgens haar mandaat de mogelijkheid heeft om, indien nodig, deze stap te zetten.

 

Met onder andere dit in het achterhoofd, behouden wij een neutrale tot licht positieve visie op de VS. Bovendien zijn kortlopende Amerikaanse staatsobligaties vandaag een mooie opportuniteit met een eerder beperkt duratierisico gezien de verwachte rentedaling voor 2019.